Het belang van spelen

El juego Het is de belangrijkste activiteit waarmee het kind zijn leven in de eerste levensjaren beleeft, zoals gezegd. Jean Piaget en Maria MontessoriOp deze manier observeert en onderzoekt het kind alles wat met zijn omgeving te maken heeft op een vrije en spontane wijze. Jonge kinderen verbinden hun bestaande kennis en ervaringen met nieuwe, waardoor individuele leerprocessen ontstaan ​​die essentieel zijn voor hun ontwikkeling, ongeacht de omgeving waarin ze opgroeien.

Waarom is sporten gezond?

Hoewel veel ouders spelen zien als een afleiding en een activiteit met lage intensiteit, omvat spelen in werkelijkheid een reeks processen die bijdragen aan de algehele ontwikkeling van een kind. Hieronder beschrijven we de verschillende processen. spelkenmerken.

1. leerzaam: Het spel stimuleert hun intellectuele vermogen, waardoor ze hun eigen kennis kunnen toetsen bij het oplossen van problemen en leren zich gedurende langere tijd op een activiteit te concentreren. Het ontwikkelt tevens hun verbeeldingskracht, creativiteit en intelligentie.
2. Fysiek: Het kind ontwikkelt zijn motorische vaardigheden en leert zijn lichaam te beheersen. Door te spelen kan het kind fysieke energie kwijt en leert het zijn bewegingen te coördineren.
3. Emotioneel; Spelen is een acceptabele en natuurlijke manier voor kinderen om emoties te uiten die ze vaak niet onder woorden kunnen brengen. Door hun verbeelding te gebruiken, kunnen kinderen iemand anders worden dan wie ze in werkelijkheid zijn.
4. Sociaal; Doors van het spel Het kind wordt zich geleidelijk bewust van zijn culturele omgeving en een sfeer die hem in zijn vroege jeugd vreemd was. Het leert samenwerken en delen met anderen en raakt vertrouwd met zijn omgeving. Het leert ook de regels van fair play, evenals hoe te winnen en te verliezen.

Hoewel Het spel is geschikt voor kinderen van alle leeftijden., Het is belangrijk vermeld dat De aard van deze activiteit verandert. in verband met diverse gedragsveranderingen die bepalen hoe het spel gespeeld zal worden.

Afhankelijk van de leeftijd van het kind worden zes belangrijke gedragingen die het spel vormgeven, in het spel waargenomen.

1. Inactief gedragGedurende de eerste twee jaar observeren kinderen objecten en handelingen slechts vluchtig, zonder er direct aan deel te nemen.
2. ToeschouwersgedragKinderen tot twee jaar kijken hoe andere kinderen spelen en praten met elkaar, maar bieden niet aan om mee te spelen.
3. Solitaire spelDe eerste twee jaar spelen kinderen alleen met ander speelgoed; ze delen hun spel niet met andere kinderen, hoewel ze wel deelnemen aan gesprekken.
4. Parallel spelOp driejarige leeftijd kiest het kind hetzelfde speelgoed als de kinderen buiten, maar doet geen enkele poging om de anderen te storen.
5. Associatief spel: Rond de leeftijd van 3 tot 4 jaar begint het kind in groepjes te spelen; dit is een eerste poging tot deelname aan groepsactiviteiten.
6. Coöperatief spelRond de leeftijd van 5 jaar nemen kinderen deel aan georganiseerde groepsactiviteiten om een ​​specifiek doel te bereiken. Op deze leeftijd heeft spelen een meer concrete doelstelling en wordt hun gedrag nauwer verbonden met hun persoonlijkheid en geslacht.
7. Groepsspel; Vanaf zes jaar beginnen kinderen te socialiseren en vrienden te maken door overeenkomsten in smaak en interesses te ontdekken. Op deze leeftijd ontwikkelen ze een realistischer beeld van de buitenwereld, waardoor hun spel georganiseerder en complexer wordt.

Bronnen: